Showing posts with label ലേഖനം. Show all posts
Showing posts with label ലേഖനം. Show all posts

Sunday, February 2, 2020

പാദുകപൂജ



“ശബരിമലക്ക് മാഷ് പോകുമ്പോൾ തനിച്ച് വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് പേടിയൊന്നും ഇല്ല്ല. കെട്ട്‌നിറ കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ അങ്ങേരുടെ പഴയ ഒരുജോഡി ചെരിപ്പെടുത്ത് വീടിന്റെ മുന്നിൽ മുറ്റത്തുവെക്കും”
വിദ്യാലയത്തിലെ സ്റ്റാഫ്‌റൂമിൽ‌വെച്ച് കായിക അദ്ധ്യാപികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മലയാളം മാസ്റ്റർക്ക് സംശയം,
“അതെന്താ ടീച്ചറെ ഭർത്താവ് ശബരിമലക്ക് പോകുമ്പോൾ ഭാര്യ പാദുകപൂജ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ?”
“അത് വീട്ടിൽ ആണുങ്ങളില്ല എന്ന് മനസ്സിലായാൽ വഴിയെ പോകുന്ന ഭിക്ഷക്കാരും കച്ചവടക്കാരും ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയില്ല. അടയാളമായി ആണുങ്ങളുടെ ചെരിപ്പ് വീടിന്റെ മുന്നിലുണ്ടെങ്കിൽ ശല്യം കുറയും.
 കേട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് തമാശയായി തോന്നിയെങ്കിലും അദ്ധ്യാപികയുടെ മറുപടി ഗൌരവമുള്ളതായിരുന്നു. അവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്നവർക്ക് ചിന്തിക്കാനും ചർച്ച ചെയ്യാനും ഒരു വിഷയമായി. സ്വന്തം വീടിനുമുന്നിൽ പുരുഷന്റെ ചെരിപ്പുകൾ കണ്ടാൽ ‘ഇവിടെ ചോദിക്കാനും പറയാനും ഒരുത്തൻ ഉണ്ട്’ എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അപരിചിതർ കൂടുതൽ നേരം ആവിട്ടിൽ നിന്ന് ശല്യം ചെയ്യാറില്ല്ല, എന്ന് ഉദാഹരണസഹിതം അദ്ധ്യാപിക വിവരിച്ചുതന്നു,
“നമ്മുടെ വീട്ടിൽ പുരുഷന്മാരില്ല എന്നും വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് സ്ത്രീകളാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ വഴിയെ പോകുന്ന വില്പനക്കാരനും സഹായം ചോദിച്ചുവരുന്നവരും അണ്ണാച്ചികളും വീട്ടിൽ‌നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയില്ല. നമ്മുടെ വിലയേറിയ സമയം ഇവരെ പറഞ്ഞുവിടാൻ ചെലവഴിക്കണം. എന്നാൽ ആണുങ്ങളായി ഭർത്താവോ മകനോ അച്ഛനോ വീട്ടിലുണ്ടെന്നറിഞ്ഞാൽ അവരെ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞുവിടാൻ കഴിയും എന്നാണ് എന്റെ അനുഭവം”
 വിദ്യാർത്ഥികളെയും ചിലപ്പോൾ അദ്ധ്യാപകരെയും ‘നേരെയാക്കുന്ന’ നമ്മുടെ കായിക അദ്ധ്യാപികക്ക് ആരെയും ഭയമില്ല എന്ന് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം.
അപ്പോൾ എനിക്കൊരു സംശയം?
നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കെന്ത് പറ്റി? ആൺ‌തുണയില്ലാത്ത പെണ്ണ് പുറം‌പോക്ക് ഭൂമിപോലെ ആർക്കും കൈയ്യേറി കുടില്‌കെട്ടാൻ പറ്റുന്നതാണെന്ന ധാരണ ആണിന്റെ ജീനുകളിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?
അതുപോലെ,,
   പെൺ‌കുട്ടികൾ ദൂരയാത്രകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ‘തൊട്ടടുത്ത് ഇരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കരുത്’ എന്നാണ് എന്റെ മകളുടെ അനുഭവം. അവൾക്ക് വളരെയധികം കളവുകൾ പറയേണ്ട അവസരങ്ങൾ ദൂരയാത്രകളിൽ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. ഉപരിപഠനത്തിനായി കണ്ണൂരിൽ നിന്ന് അന്യ ജില്ലകളിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ പലപ്പോഴും ചോദിക്കും,
‘എവിടെക്കാണ് പോകുന്നത്?, വീട് എവിടെയാണ്?, എവിടെ പഠിക്കുന്നു?’.
യാത്രയുടെ  മടുപ്പ് ഒഴിവാക്കാൻ ഇതുപോലുള്ള പരിചയപ്പെടലുകൾക്കെല്ലാം മകൾ കൃത്യമായി ഉത്തരം നൽകും. എന്നാൽ ഒടുവിൽ ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്, ‘ഒറ്റക്കാണോ യാത്ര?’
അതിന്‌മാത്രം അവൾ പച്ചക്കള്ളം പറയും, ‘അല്ല കൂടെ ചേട്ടനുണ്ട്’
   സ്വന്തമായൊരു സഹോദരൻ ഇല്ലെങ്കിലും കൂടെ സഹോദരനുണ്ട്’ എന്ന് പറഞ്ഞ് മകൾ യാത്രയിൽ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പിക്കുകയാണ്. അത് അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് പഠിച്ചതാണ്,
ഒരിക്കൽ,
  കണ്ണൂരിൽ നിന്ന് ഏറണാകുളത്തേക്കുള്ള യാത്രാവേളയിൽ തൊട്ടടുത്ത് പ്രായമുള്ള സ്ത്രീ. അവർ പരിചയപ്പെട്ട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ നാടും വീടും പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. എന്നാൽ ആ സ്ത്രീ പരിചയപ്പെടുത്തിയതെല്ലാം സമീപത്തുള്ള മദ്യഷാപ്പുകളുടെ അഡ്രസുകൾ പറഞ്ഞിട്ട് ആയിരുന്നു. കോഴിക്കോട് ബസ് നിർത്തിയപ്പോൾ അവർ മകളോട് പറഞ്ഞു,
“ഇവിടെനിന്നും ബസ്‌പുറപ്പെടാൻ പതിനഞ്ച് മിനിട്ട് കഴിയും; അതിനിടയിൽ നമുക്ക് അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ചായകുടിച്ച് ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവാം”
കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യമൊന്ന് ഞെട്ടിയശേഷം പറഞ്ഞു,
“എന്റെ കൂടെ ചേട്ടനുണ്ട്, ഞാൻ ചേട്ടന്റെ കൂടെ പോയിട്ട് ചായ കുടിക്കും”
അതുവരെ നിർത്താതെ സംസാരിച്ച ആ സ്ത്രീ ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നതുവരെ പിന്നീടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
   യാത്രവേളകളിൽ സ്ത്രീകൾ ജാഗ്രത പാലിക്കണം. ചുറ്റുപാടുമുള്ളവരുടെ കണ്ണുകൾ അവളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന ചിന്തയോടുകൂടി യാത്രചെയ്താൽ അപകടമില്ലാതെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചേരാം. പക്ഷേ,,
അവിടെയും ആൺ‌തുണയുടെ പേര് പറയേണ്ടി വരുന്നു. ഒറ്റക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നവളെ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന ചിന്ത മലയാളികളായ ആണിന്റെ മാത്രമല്ല, പെണ്ണിന്റെ ജീനിലും കലർന്നിട്ടുണ്ട്.  
ഇനി ആദ്യത്തേതിലേക്ക് വരാം,, 
പാദുകപൂജ,,
    മലയാളി പെണ്ണുങ്ങളുടെ ജീനുകളിൽ പാരമ്പര്യമായി കയറിപ്പറ്റിയ ശീലമാണ് ചെരിപ്പ് പ്രദർശനം. ആണൊരുത്തന്റെ ചെരിപ്പ് വീടിനുമുന്നിൽ ഉണ്ടാവുന്നത് ഒറ്റപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് ധൈര്യം നൽകുന്നു, എന്നതാണ് അനുഭവം ഗുരു. ഇത് പെണ്ണിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആൺ‌ധാരണ കാരണം ഉണ്ടായതല്ലേ? റേഷൻ കാർഡിന്റെ ഉടമ ആയെങ്കിലും പെണ്ണ് ഭരിക്കപ്പെടാനും ആണ് ഭരിക്കാനും ഉള്ളവരാണെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ആൺകൊയ്മയുടെ പ്രകടനമല്ലേ ഇത്. രാത്രി അടുത്തവീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന എന്നോട് വഴിയിലുള്ളവർ ചോദിക്കും,
“രാത്രീയിൽ ഏടിയാ ഒറ്റക്ക് പോന്നത്?”
ഈ ചോദ്യം ആണായ ഒരുത്തനും അഭിമുഖികരിക്കേണ്ടി വരാറില്ലല്ലോ,,, 
 പണ്ട് കുലസ്ത്രീകളുടെ ഗ്രെയ്ഡ് കണക്കാക്കിയത് രാവിലെ നോക്കുമ്പോൾ വീട്ടുമുറ്റത്ത് പതിഞ്ഞ പുരുഷ കാല്പാടുകളും കെടുത്തിയ ഓലച്ചൂട്ടിന്റെ എണ്ണവും നോക്കിയിട്ട് ആയിരുന്നു, എന്നാണ് ചരിത്രഭാഷ്യം. അന്നും അകത്താളുണ്ട് എന്നറിയിക്കാൻ വാതിലിനു മുന്നിൽ പാദുകം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത്തരം ചിന്താഗതിയിൽ നിന്നും കേരളം എന്നാണ് മുക്തരാവുക?
ഇനി നമുക്ക്
രാജശ്രീയുടെ ‘കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ കത’യിലേക്ക് വരാം,,
  കഴിഞ്ഞ തലമുറ ജീനിന്റെ വിളിയാൽ ആൺ‌തുണയില്ലാതെ? മകനോടൊപ്പം താമസ്സിക്കുന്ന കല്യാണിക്ക് ആലക്കത്തെ കൈശുമ്മയോട് ആണുങ്ങളുടെ ചെരിപ്പിന് ചോദിക്കുന്നു. അവർ മകളായ ആയിശയുടെ കെട്ടിയോൻ അബൂബക്കറിന്റെ പഴയ ചെരിപ്പ് കൊടുക്കുന്നു. സവിശേഷതയുള്ള ആ ചെരിപ്പ് കല്യാണി സ്വന്തം വീടിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലിനു മുന്നിൽ വെക്കുന്നു. ഇത് രാത്രി സഞ്ചാരക്കാർ കാണുകയും അപവാദം പ്രചരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ചെരിപ്പിന്റെ ഉടമയായ അബൂബക്കറിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇവിടെ ചെരിപ്പാണ് വില്ലൻ    
 ആണിന്റെ തന്റേടവുമായി ജീവിക്കുന്ന കഥാപാത്രം കല്യാണി സുരക്ഷിതത്വത്തിനായി ആണടയാളമായ ചെരിപ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ?
ഇപ്പോൾ ഒരു സംശയം,,
ആണിന്റെ ചെരിപ്പിന്റെ ഉറപ്പിലാണോ വീടിനകത്തുള്ള പെണ്ണിന്റെ മനസ്സമാധാനം?
******* 

Sunday, November 11, 2018

എന്റെ പുസ്തകം : പുരനിറഞ്ഞ പുരുഷൻ


      എന്റെ ഏഴാമത്തെ പുസ്തകമാണ് പുരനിറഞ്ഞ പുരുഷൻ. 2018 നവമ്പർ 1 ന് പുസ്തക പ്രകാശനം നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പുസ്തകത്തെ കുറിച്ച് എഴുത്തുകാരി ആയ വി.കെ റീന എഴുതിയ അവതാരിക ഇവിടെ വായിക്കാം.

പുരനിറഞ്ഞ പുരുഷൻ

അവതാരിക

               സമകാലിക സാമൂഹ്യ പ്രശനങ്ങളോട് ഹാസ്യത്തിലൂന്നി ശക്തമായി സംവദിക്കുന്ന കഥകളാണ് കെ എസ് മിനിയുടെ 'പുരനിറഞ്ഞ പുരുഷൻ’ എന്ന കഥാസമാഹാരം. വായനക്കാരന്റ ചുണ്ടിൽ ചെറുചിരിയുണർത്താൻ പര്യാപ്തമായ ടൈറ്റിൽ കൂടിയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിനുള്ളത്. അവതരണത്തിലെ തനിമ, ഹാസ്യഭാവന, ഭാഷയുടെ ലാളിത്യം എന്നിവയെല്ലാം ഇതിലുള്ള കഥകളെ ആസ്വാദ്യകരമാക്കുന്നുണ്ട്. കഥയിലെ ആന്തരാർത്ഥങ്ങൾ എന്നെ രസിപ്പിച്ചതു കൊണ്ടുതന്നെയാണ് കഥകൾ ഉദാത്തമാണെന്ന് തോന്നിയത്. പൊതുവെ സ്ത്രീകൾ കൈവെക്കാൻ ധൈര്യപെടാത്ത ഒന്നാണ് ഹാസ്യസാഹിത്യം. കേരളത്തിൽ എന്നല്ല ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ വിരളമാണ് ഈ മേഖലയിൽ സ്ത്രീ എഴുത്തുകാരുടെ സംഭാവന.

               ഹാസ്യത്തിലൂടെ കഥ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. എന്നിട്ടും വിത്യസ്ത പ്രമേയങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളിച്ചു ഇരുപത്തിമൂന്നു കഥകളിലൂടെ കെ എസ് മിനി അതു അനായാസേന സാധിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ.



                 ആനുകാലികങ്ങളിലും ഇന്റർനെറ്റിലും നിരന്തരം നർമ്മകഥകൾ എഴുതുന്ന കെ സൗമിനി എന്ന കെ എസ് മിനിയുടെ പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങൾ ആയി വരുന്ന മാക്രി മെമ്മോറിയൽ ഹൈസ്കൂളും, വായനക്കാർ ഏറെ രുചിയോടെ ആസ്വദിച്ച പുട്ടും കടലയും ഏറെ പ്രശസ്തി നേടിയ കൃതികളാണ്.

                 ഈ പുസ്തകത്തിലുള്ള ഒരോ കഥകളിലും,കല്യാണക്കച്ചേരിയായാലും ഓപ്പൺ വോട്ട് അഥവാ രാഘവീയം ആയാലും കഥാന്ത്യം വരെ വായനക്കാരുടെ ജിജ്ഞാസ നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ നശ്വരതയും പൊങ്ങച്ചവും അധ്യാപക ജീവിതത്തിലെ നുറുങ്ങുകളും ചില കഥകൾക്ക് വിഷയമാവുന്നുണ്ട്.

                പ്രശസ്തിയുടെ പടവുകൾ ആയാസരഹിതമായി ചവുട്ടിക്കയറുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ കോപ്പിയടിയും, ചില പ്രണയ സങ്കൽപ്പങ്ങളും വിപണന തന്ത്രത്തിന് ഇരയാവുന്ന മലയാളിയുടെ മനോദൗർബല്യങ്ങളും ഓർത്തു ചിരിക്കാൻ വക നൽകുന്നവയാണ്. കപടസദാചാരത്തിന്റെ മുനയൊടിക്കുകയാണ് പുര നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പുരുഷൻ എന്ന കഥ.



                  മഹാബലിക്കു മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് കത്തുന്ന കാലത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുകയാണ് മിനിയുടെ കഥയിലെ വാമനൻ. ആർഭാടങ്ങളോ അത്ഭുതങ്ങളോ ഇല്ലാതെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പൊള്ളത്തരങ്ങൾ മിനി എന്ന എഴുത്തുകാരി പുഞ്ചിരിയോടെ വരച്ചു കാട്ടുകയാണ്. സഞ്ജയൻ പുരസ്‌കാരം പോലുള്ള അനേകം പുരസ്‌കാരങ്ങൾ നേടിയ കെ എസ് മിനി എന്ന കഥാകാരിയുടെ ഈ കഥാസമാഹാരത്തിന് അവതാരിക എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ എനിക്ക് ചാരിതാർഥ്യമുണ്ട്. ഭാവനയും ജീവിതവും ഇഴചേർന്ന് പോകുന്ന കഥകളിലെ ഹാസ്യത്തിന്റെ വശ്യതയിൽ കുരുങ്ങി പോവുകയാണ് വായനക്കാർ. അവരുടെ തൂലികയിൽ ഇനിയും അനേകം ഹാസ്യകുസുമങ്ങൾ വിരിയട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.
  
വി. കെ. റീന, എഴുത്തുകാരി

Monday, October 27, 2014

P V Ariel സാറിന്റെ ഗസ്റ്റ് പോസ്റ്റ്; കെ.എസ് മിനിയുടെ ‘അരങ്ങത്തുനിന്നും അടുക്കളയിലേക്ക്’



"ഫിലിപ്സ്കോമും ഏരിയല്സ് ജോട്ടിങ്ങ്സും"  ചേർന്നൊരുക്കുന്ന പുതിയ സംരഭത്തിൽ ഗസ്റ്റ് പോസ്റ്റ് ആയി എന്റെ അനുഭവക്കുറിപ്പുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ലേഖനം ‘അരങ്ങത്തുനിന്നും അടുക്കളയിലേക്ക്’ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഒപ്പം എന്റെ ബയോഡാറ്റ കൂടി വായിക്കാൻ കഴിയും. പോസ്റ്റ് വായിക്കാൻ,,,
  ഇവിടെ തുറക്കുക, ‘അരങ്ങത്തുനിന്നും അടുക്കളയിലേക്ക്’

Tuesday, July 23, 2013

കുറിക്കണ്ണൻ കാട്ടുപുള്ള്... White throated ground thrush

‘കുറിക്കണ്ണൻ കാട്ടുപുള്ള്’ രണ്ട് വർഷം മുൻപ് എടുത്ത ഫോട്ടോ
                ഏതാനും വർഷമായി തണുപ്പ്കാലത്തിന്റെ ആരംഭംകുറിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടുപറമ്പിൽ വന്നെത്താറുള്ള മണ്ണിന്റെയും കരിയിലകളുടെയും നിറങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഏകാകിയായ കൊച്ചുപക്ഷി …കുറിക്കണ്ണൻ കാട്ടുപുള്ള്. അതായത് White throated ground thrush (Zoothera citrina cyanotus) എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പക്ഷിയെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ ‘കാവി’ Indian Pitta ആണെന്ന് എനിക്കൊരു സംശയം. എന്നാൽ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ച് ശബ്ദം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അത് കുറിക്കണ്ണൻ കാട്ടുപുള്ളാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചത്. 
               കരിയിലക്കിളിയെപോലെ മണ്ണിൽ ചാടിനടന്ന് അടുക്കള അവശിഷ്ടങ്ങളും മണ്ണിലെ പുഴുക്കളെയും ചെറു ഷട്പദങ്ങളെയും കൊത്തിത്തിന്നാറുള്ള പക്ഷി പലപ്പോഴും ഏകാകിയായിരുന്നു. എന്നാൽ രണ്ട് വർഷമായി മഴക്കാലം തുടങ്ങുമ്പോൾ ഇണയോടൊത്ത് നടക്കുന്നത് കണ്ടെത്തി. കഴിഞ്ഞ മഴക്കാലത്ത് കൂടൊരുക്കാൻ മണ്ണിലെ വേരുകൾ കൊക്കിലൊതുക്കി തേക് മരത്തിൽ കയറുന്നതും പിന്നീടൊരുനാൾ മുതിർന്ന രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളോടൊത്ത് വീട്ടുപറമ്പിൽ നടക്കുന്നതും കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും കൂട് മാത്രം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ഫോട്ടോ എടുക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല.

കുറിക്കണ്ണൻ കൂട്‌വെച്ച ക്രോട്ടൻ ചെടി
                  പതിവുപോലെ ഈ വർഷവും ശൈത്യകാലത്ത് അവൾ (അവനോ?) വന്നു. മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജൂൺ മാസത്തിൽ തന്നെ മഴപെയ്തു, പിന്നീടത് പെരുമഴയായി. അപ്പോഴാണ് കുറിക്കണ്ണനെ കണ്ടത്, കൊക്കിൽ കരിയിലകളും ഉണങ്ങിയ വേരിൻ തുണ്ടുകളുമായി. വീടിന് തൊട്ടടുത്ത് ചെടികൾക്ക് ജലസേചനത്തിനും നടത്താനും കാല് കഴുകാനും‌വേണ്ടി നിർമ്മിച്ച പൈപ്പിനുസമീപം ഏതാണ്ട് രണ്ടരമീറ്റർ ഉയരമുള്ള ക്രോട്ടൺ –Codiaeum variegatum- ചെടിയുടെ കവരയിൽ കൂടൊരുക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പാണ്.
                അകലെനിന്ന് മാത്രമാണ് പക്ഷിയെയും കൂട് നിർമ്മാണത്തെയും നിരീക്ഷിച്ചത്. കാരണം തൊട്ടടുത്ത പ്ലാവിനുമുകളിൽ ഒരുജോടി കാക്കകൾ കൂട് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്യാമറയുമായി വെളിയിലിറങ്ങുന്ന നിമിഷം നാട്ടിലുള്ള കാക്കകളെല്ലം എന്നെ നിരീക്ഷിക്കുക പതിവാണ്.                      പക്ഷിക്കൂടിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അത് എഡിറ്റ് ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ്‌തന്നെ എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്ന കാക്കകൾ മുട്ടയും കുഞ്ഞിനെയും അകത്താകി കൂട് കാലിയാക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൂടിന്റെ അടുത്ത് പോയി ഫോട്ടോ എടുത്തത് മൂന്നോ നാലോ തവണ മാത്രമാണ്. 
കൂടൊരുക്കാൻ നാരുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് അവശിഷ്ടങ്ങളും;
കൂടിനകത്ത് പന്നൽ‌ചെടിയുടെ ഇലകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചത് കൂട് തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാനാണ്. ജീർണ്ണിക്കുന്ന ഇലകളും മണ്ണ് പുരണ്ട പ്ലാസ്റ്റിക്ക് നാരുകളും തൂങ്ങിനിൽക്കുന്ന കൂട് വെളിയിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഭംഗി കുറവാണ്.
ഒരുദിവസം കൂട്ടിലിരിക്കുന്ന പക്ഷിയുടെ ഫൊട്ടോ എടുക്കാനൊരു ശ്രമം നടത്തിയപ്പോൾ അത് പറന്നകന്നു
നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു മുട്ടയുടെ ഫോട്ടോ
മര്യാദക്കൊന്ന് മുട്ടയിടാനും ഈ ടീച്ചർ സമ്മതിക്കില്ലല്ലൊ. ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവളെന്നെ നോക്കി
പിന്നീടൊരു ദിവസം ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞത് മൂന്ന് മുട്ടകളുടെ ചിത്രം 
മുട്ടകൾ വ്യക്തമായി കാണാം, വളരെ ചെറുതാണ്, ഏതാണ്ട് ഒരു സെന്റീമീറ്റർ നീളം
ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, ദെ കുഞ്ഞ് പിറന്നു
മൂന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങൾ
കുഞ്ഞുങ്ങൾ വലുതായി
കൂട്ടിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി കുഞ്ഞ് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി പറക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് അതിരാവിലെ ആയിരിക്കും. അങ്ങനെ ശബ്ദം കേട്ട് നോക്കിയപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് വിറകുകൾക്കിടയിൽ കറുത്ത നിറത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെമാത്രം കണ്ടത്. 
എന്നെക്കണ്ട് ഭയപ്പെട്ടിരിക്കയാണ്
പറന്നകലുന്നു
ഒളിച്ചിക്കാനൊരു ശ്രമം
ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴെല്ലാം പേടിച്ചകുഞ്ഞ് പറന്ന് പറന്ന് തൊട്ടടുത്ത കുറ്റിച്ചെടികൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു. അത് കണ്ട് പറന്നെത്തിയ അമ്മക്കിളിയും അച്ഛൻ‌കിളിയും ചേർന്ന് ഭക്ഷണം കൊടുത്തശേഷം അല്പം അകലെ പോയിരുന്ന് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി
കിളിപോയ കൂട്
ക്രോട്ടൺ ചെടിയിൽ എന്നെക്കാളും ഉയരത്തിലുള്ള കവരയിൽ നിർമ്മിച്ച കൂട്ടിനകം എനിക്ക് നേരിട്ട് കാണാൻ ഒരിക്കൽ‌പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ക്യാമറ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപിടിച്ച് മാത്രമാണ് കൂട്ടിനകം മുട്ട, കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഫോട്ടോകൾ എല്ലാം എടുത്തത്.
രണ്ട് മണിക്കൂറിന് ശേഷം മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടുപരിസരത്തിൽനിന്നും അകലേക്ക് പോയെന്ന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു

Monday, December 31, 2012

ദുരന്തവർഷമേ വിട


                   ലോകാവസാനം നടക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞ്, ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ട് കടന്നുവന്ന 2012 അവസാനിക്കാത്ത ദുരന്തങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങിയിട്ടാണ് യാത്രയാവുന്നത്. ഒട്ടേറെ പ്രതീക്ഷകളോടെ 2012 നെ സ്വീകരിച്ച ഞങ്ങൾക്ക് ഒടുവിൽ ബാക്കിവെച്ചത് എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ദുരന്തസ്മരണകൾ മാത്രം. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ ഭയക്കുന്ന ഒന്ന് വെളിയിലിറങ്ങാൻ ഭയപ്പെടുന്ന ഒരു ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഒരു വർഷം കടന്നുപോവുന്നത്.
                      2012 ഏല്പിച്ച മുറിവുകൾക്ക് സാന്ത്വനമേകാൻ കൊതിച്ചുകൊണ്ട്, പുത്തൻ പ്രതീക്ഷകളോടെ ഞങ്ങൾ പുതുവർഷത്തെ കൈനീട്ടി സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണ്. 2013 എല്ലാവർക്കും സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകുമെന്ന് ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നു. 

Saturday, September 15, 2012

മാതൃഭൂമിയിലെ ചോക്കുപൊടിയിൽ വീണ്ടും

മാതൃഭൂമി ചോക്കുപൊടിയിൽ എന്റെ അനുഭവം രണ്ടാമതും വന്നു.
9.9.2012 ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മാതൃഭൂമിയിലെ ‘ചോക്കുപൊടി‘ പേജിൽ എന്റെ അദ്ധ്യാപന അനുഭവം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം തവണയാണ് ചോക്കുപൊടിയിൽ എന്റെ അനുഭവം അച്ചടിച്ചു വരുന്നത്. എന്റെ അനുഭവം മറ്റുള്ളവരോട് പങ്കുവെക്കുന്നതോടൊപ്പം മാതൃഭൂമിക്കും ഈ സൂത്രം എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്ന ‘കുമാരസംഭവം’ കുമാരനോടും നന്ദി അറിയിക്കുന്നു.
ചോക്കുപൊടി പേജ് മുകളിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്, അത് വലുതാക്കി വായിക്കാം. എന്റെ ഈ അനുഭവം അല്പം കൂടി വലിയ ലേഖനം ആയിരുന്നു. അത് ചുരുക്കിയിട്ടാണ് മാതൃഭൂമിക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തത്. എന്നാൽ അവരത് വീണ്ടും ചുരുക്കിയിട്ട് അല്പം എഡിറ്റ് ചെയ്തു; അനുഭവത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം കാണാൻ താഴെയുള്ള ലിങ്ക് തുറന്ന് മിനിലോകത്തിൽ വായിക്കുക,
നമ്പർ സെവന്റീൻ