Friday, December 10, 2010

പാഠം. 4. ശാസ്ത്രപുരോഗതി

 ആദ്യപാഠങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്,

പാഠം 1. റാകിപ്പറക്കട്ടെ, 

പാഠം 2. സ്ക്കൂൾ അഡ്മിഷൻ

പാഠം 3 : മിസ്സിസ്സ് രാജീ രാജ്

ഇനി പുതിയ പാഠം തുടങ്ങാം... 
                                               പാഠം. 4. ശാസ്ത്രപുരോഗതി
                        സ്ക്കൂളിലെ പൂന്തോട്ടത്തിലിരുന്ന് ബോറൻ കരടി മാസ്റ്റർ കരയാൻ തുടങ്ങി. കരടിമാഷ് കരയുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ചുറ്റും നിന്ന വിദ്യാർത്ഥികളും കരയാൻ തുടങ്ങി. കരയുന്നതിനിടയിലും അദ്ദേഹം ബക്കറ്റിലെ വെള്ളം കോരിയെടുത്ത് മണ്ണിൽ ഒഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തോടോപ്പം അദ്ധ്യാപകന്റെയും വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും കണ്ണുനീർ കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ പൂന്തോട്ടത്തിലെ മണ്ണ് ആകെ നനഞ്ഞ് കുതിർന്നിരിക്കയാണ്.

                         നട്ടുച്ചസമയത്ത് കൂട്ടക്കരച്ചിൽ കേട്ട് പരിഭ്രമിച്ച് വാച്ച്‌മാൻ കൊമ്പൻ‌നായ തോട്ടത്തിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. ‘ആരെങ്കിലും മരിച്ചുപോയോ? എന്തൊരു കരച്ചിലാണ്’; അവനാകെ സംശയമായി.
“എന്താ,,, എന്താ മാഷെ? എന്ത് പറ്റി?”
നായ കുട്ടികളെ തള്ളിമാറ്റി അദ്ധ്യാപകനെ സമീപിച്ച് കൈപിടിച്ച് ചോദിച്ചു,
“മാഷെ, മാഷെന്തിനാ കരയുന്നത്? കാര്യം പറ,,,”
പക്ഷെ കരച്ചിലിന്റെ വോളിയം കൂടിയതല്ലാതെ കുറഞ്ഞില്ല.
“മാഷ് കരയാതിരിക്ക്; എന്തായാലും നമുക്ക് ശരിപ്പെടുത്താം. ഇതാ ഈ കൊമ്പനാ പറയുന്നത്; മരിച്ച്‌പോയ എന്റച്ഛൻ ചെമ്പനാണെ സത്യം”
പെട്ടെന്ന് ബോറൻ അത്ഭുതത്തോടെ കൊമ്പനെ നോക്കി; പിന്നെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചപ്പോൾ കൊമ്പൻ ചോദിച്ചു,
“എന്താ മാഷെ എന്താ കാര്യം?”
“എന്ത് പറയാനാ മോനെ; അടുത്ത പിരീഡ് എട്ടാംക്ലാസ്സിൽ ജീവശാസ്ത്രമാ പഠിപ്പിക്കേണ്ടത്. അതിൽ മാങ്ങയുടെ ഒരു പാഠമുണ്ട്; ജീവനുള്ള ഒരു മാങ്ങ മുറിച്ച് കുട്ടികളെ കാണിച്ച് പഠിപ്പിക്കണം. ഞാൻ കാടായ കാടൊക്കെ തപ്പിനോക്കിയപ്പോൾ മാവുമില്ല, മാങ്ങയുമില്ല; നീ പറ, ഞാനെങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കും?”
“ഓ, ഇതാണോ കാര്യം? അതിന് മാഷെന്തിനാ തോട്ടത്തിൽ കുത്തിയിരുന്ന് കരയുന്നത്?”
“അത്, എന്റെ സങ്കടം കണ്ടപ്പൊ ആ തൊരപ്പന്റെ മോനൊരു മാങ്ങയണ്ടി കൊണ്ടത്തന്നു. അത് ഞാനിവിടെ കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കയാ. അടുത്ത പിരീഡാകുമ്പോഴേക്കും വേഗം മുളച്ച് വളർന്ന് മാങ്ങയുണ്ടായിട്ട് വേണം എനിക്ക് പഠിപ്പിക്കാൻ. എന്നാലും എന്നോടിത് ചെയ്തല്ലൊ; ഈ കാടായ കാട്ടിലെ മാവായ മാവൊക്കെ മുറിച്ച് തീർത്തില്ലെ?,, ങ്,,ഹെ,,”
പെട്ടെന്ന് കൊമ്പൻ‌നായക്ക് ഒരു സൂത്രം തോന്നി; അവൻ പറഞ്ഞു,
“മാഷെ ഈ മാങ്ങയുടെ ചിത്രം കാണിച്ചുകൊടുത്ത് പഠിപ്പിച്ചാൽ പോരെ?”
“ഓ, അത് ശരിയാണല്ലൊ; എടാ കൊമ്പാ ഇതെന്താ ആദ്യമേ നമുക്ക് തോന്നാത്തത്? നീ മിടുക്കനാണ്; വാ വാ എല്ലാവരും ക്ലാസ്സില് വന്നോ,,, എന്റെ കൈയിൽ ഇഷ്ടം‌പോലെ മാങ്ങയുടെ ചിത്രം ഉണ്ട്”

                      അദ്ധ്യാപകന്റെ പിന്നാലെ വിദ്യാർത്ഥികളും ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. ആദ്യം എത്തിയവർ പിന്നിലിരുന്നു. ഒടുവിൽ എത്തിയവർക്ക് പിൻ‌ബെഞ്ചിൽ സ്ഥലമില്ലാത്തതിനാൽ മുൻ‌ബെഞ്ചിലിരുന്നു.
“സ്റ്റാന്റപ്പ്, പ്രാർത്ഥന”
കുട്ടികൾ എഴുന്നേറ്റ് കൈ ഉയർത്തി പാടാൻ തുടങ്ങി.
“ഒന്നായ ഈ ലോകത്തെ പലതായിക്കണ്ടു
വീണ്ടും ഒന്നായിത്തീർന്നു, പിന്നെയും
പലതായിക്കണ്ടതുകൊണ്ടുള്ള നൊമ്പരം
പുനരാരോടും പറയാവതല്ല ശാസ്ത്രമേ,,”
“യെസ് സിറ്റ്‌ഡൌൺ,, ഈ ലോകം ഒന്നാണെന്ന് പറഞ്ഞ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ അടുത്ത നിമിഷം അനേകമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച് നമ്മളെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുകയാണ്. എന്നാൽ നമുക്കറിയാം ഈ ലോകം ഒന്ന് മാത്രമാണെന്ന്,
ഇനി എല്ലാവരും ശാസ്ത്രപുസ്തകമെടുത്ത് പതിമൂന്നാം പേജ് തുറന്ന് വായിച്ചാട്ടെ”
“സാറെ ഇതിൽ പതിമൂന്നാം പേജില്ല”, അലമ്പൻ കീരി വിളിച്ചുകൂവി.
“പതിമൂന്നില്ലെങ്കിൽ ഇരുപത്തിമൂന്ന് തുറക്ക്”,
കരടിസാർ ശിഷ്യരോടായി പറഞ്ഞു.
“സർ ഒരു അറിയിപ്പ്”,
പ്യൂൺ തുരപ്പൻ പെരിച്ചാഴി നോട്ടീസും കൊണ്ട് ക്ലാസ്സിനകത്ത് വന്നു. കരടി മാസ്റ്റർ അത് വായിച്ചു,
“ഇന്നുമുതൽ എല്ലാ പാഠപുസ്തകത്തിന്റെയും അവസാനത്തെ പാഠം ആദ്യം പഠിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് എല്ലാ അദ്ധ്യാപകരെയും വിദ്യാർത്ഥികളെയും അറിയിക്കുന്നു”
മാസ്റ്റർ വായിച്ച നോട്ടിസുമായി തുരപ്പൻ അടുത്ത ക്ലാസ്സിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. കരടിമാസ്റ്റർ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി,
“ഇനി എല്ലാവരും പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ ഒടുവിലത്തെ പാഠം തുറന്നാട്ടെ, അദ്ധ്യായം 17 സ്തനങ്ങൾ”
“മാഷേ പുസ്തകത്തിൽ സസ്തനങ്ങൾ എന്നാണ്” വിദ്യാർത്ഥികളെല്ലാം ഒന്നിച്ച് വിളിച്ചുകൂവി.
“ആരെടാ മാഷ് പറഞ്ഞത് തിരുത്തിപ്പറയുന്നത്? അദ്ധ്യാപകൻ പറയുന്നത് മാത്രമാണ് ശരി, സസ്തനങ്ങൾ. പുസ്തകം തുറക്ക്; അവസാനത്തെ അദ്ധ്യായം സ്തനങ്ങൾ”
“മാഷേ മാഷ്,,,”
“മിണ്ടാതിരിക്കെടാ,,,”
“സാർ നോട്ടീസ്,,,”,
പ്യൂൺ വീണ്ടും ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്ന് കൈയിലുള്ള നോട്ടീസ് സാറിന് നൽകി.
“നേരത്തേയുള്ള ഓർഡർ റദ്ദ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നും എല്ലാവരും ഒന്നാമത്തെ പാഠം ആദ്യം പഠിക്കണമെന്നും അറിയിക്കുന്നു”
കരടിമാഷ് നോട്ടീസ് വായിച്ച് തുരപ്പനു കൊടുത്തതിനുശേഷം കുട്ടികളോടായി പറഞ്ഞു,
“ഇനി എല്ലാവരും ഒടുവിലത്ത പാഠം അടച്ചു വെച്ച്, ഒന്നാമത്തെ പാഠം തുറക്കുക”
“മാഷെ ഒന്നാമത്തെ പാഠം നമ്മൾ പഠിച്ചതാണ്”
“അതൊന്നും പറയാൻ പാടില്ല, പഠിച്ചതുതന്നെ വീണ്ടും പഠിക്കുക. ഒന്നാം പാഠം ‘കാട്’ തുറക്കുക”
“മാഷെ ഈ കാട്ടില് മാങ്ങകളുണ്ടോ?”
അമ്മുതത്തക്ക് സംശയമായി.
“എന്നാൽ ഇന്ന് നമുക്ക് മാങ്ങകളെപറ്റി പഠിക്കാം.  കുട്ടികളേ നിങ്ങൾ മാങ്ങ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? മാങ്ങ മരമായ മാവുകളിലാണ് മാങ്ങയുണ്ടാവുന്നത്. ഒരു കാലത്ത് നിറയെ മാങ്ങകൾ കായ്ച്ചു നിൽക്കുന്ന മാങ്ങമരങ്ങളെക്കൊണ്ട് നമ്മുടെ കാട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. പണ്ട് കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന അനേകം ജന്തുക്കളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ മണ്ണിനടിയിൽ നിന്ന് കുഴിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ധാരാളം മാവിന്റെയും മാങ്ങയുടെയും ഭാഗങ്ങൾ കൂടി ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ മാങ്ങാമരമായ മാവ്”
“സാർ നോട്ടീസ്”
തുരപ്പൻ വീണ്ടും ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ കുട്ടികൾ ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ കരടിമാഷ് നോട്ടീസ് വായന തുടർന്നു,
“അദ്ധ്യാപകരുടെയും വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും ഇഷ്ടപ്രകാരം ഏത് പാഠവും ആദ്യമായി ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് ഇതിനാൽ അറിയിക്കുന്നു”
ബോറൻ കരടി മാഷിന് വളരെ സന്തോഷമായി, അദ്ദേഹം തുടർന്നു,
“ശരി, നിങ്ങളെന്താ പഠിച്ചത്? പണ്ട്കാലത്തുള്ള ജീവികളെപറ്റിയല്ലെ? നമ്മുടെ ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരു കാലത്ത് രണ്ട്കാലിൽ മാത്രം നടക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗം ഉണ്ടായിരുന്നു, മനുഷ്യൻ. അവൻ എല്ലാ ജീവികളെയും കൊന്നൊടുക്കിയ കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു, ഒടുവിൽ,,,”
“ഒടുവിൽ എന്ത് പറ്റി മാഷെ?”
ഒടുവിൽ അവർ അന്യോന്യം വഴക്കടിച്ച് കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി, അങ്ങനെ അന്യോന്യം കൊന്ന് മനുഷ്യവർഗ്ഗം ഇല്ലാതായി. അവർ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ നിർമ്മിച്ച പലതും നമുക്ക് കാടിനു വെളിയിൽ പോയാൽ കാണാൻ കഴിയും”
“സാർ”
തുരപ്പൻ വീണ്ടും വന്നപ്പോൾ ഇത്തവണ കുട്ടികൾ മാത്രമല്ല, ബോറൻ കരടി മാസ്റ്ററും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി,
“ആദ്യത്തെ അക്കം ഒന്ന് ആയതിനാൽ എല്ലാ അദ്ധ്യാപകരും വിദ്യാർത്ഥികളും ഒന്നാമത്തെ പാഠം ആദ്യമായി പഠിക്കണമെന്ന് ഇതിനാൽ അറിയിക്കുന്നു”
അവർ ഒന്നാമത്തെ പാഠം തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് ബെല്ലടിച്ചു, അതോടെ കുട്ടികൾ ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ മത്സരിച്ച് ഓട്ടമായി.
(തുടരും)

Wednesday, December 1, 2010

പാഠം 3 : മിസ്സിസ്സ് രാജീ രാജ്

ആദ്യപാഠങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്,,,

ഇനി പുതിയ പാഠം പഠിക്കാം...
പാഠം 3 : മിസ്സിസ്സ് രാജീ രാജ്
“ആരെടാ ക്ലാസ്സിലിരുന്ന് ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നത്? ഞാനങ്ങോട്ട് വന്നാലുണ്ടല്ലൊ; അടിച്ച് പുറം‌പൊളിച്ച്, തിന്നുകളയും ഞാൻ”,
ടീച്ചർ പറഞ്ഞതു കേട്ടപ്പോൾ സീരൻ‌കുരങ്ങൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി. ‘ഈ പുല്ലുതീനിയായ കലമാനെങ്ങനെയാണ് അവരെ തിന്നുന്നത്?’
                    സീരൻ ചിരിച്ചതോടെ ടീച്ചറെ ഭയപ്പെട്ട് ഇതുവരെ ചിരിക്കാതിരുന്നവരും ചേർന്ന് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. തുടർന്ന് പത്താം ക്ലാസ്സ് മുഴുവൻ ചിരി പടർന്ന്‌പിടിച്ച്, അതൊരു കൂട്ടച്ചിരിയായി മാറി. 

                    വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ചിരി കൂടും‌തോറും അദ്ധ്യാപികയുടെ ദേഷ്യവും കൂടിക്കൂടിവന്നു. മുഖം ചുവന്ന് കൊമ്പുകൾ ഉയർത്തി വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ചൂരലെടുത്ത് മേശപ്പുറത്തടിച്ചു,
“നിർത്തെടാ,,,” 
പെട്ടെന്ന് ചിരിനിന്നു.
“ഉം,, ആരെടാ ചിരിച്ചത്? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മിസ്സ് ആയ,,, മിസ്സിസ്സ് രാജീ രാജ് കലമാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു, എഴുന്നേൽക്കെടാ,,,,,, നിന്നെയൊക്കെ ഞാൻ തിന്നുകളയും. സ്റ്റാന്റപ്പ്,,, ഹാൻസപ്പ്,,, ഉം ബഞ്ചിന്മേൽ‌ക്കയറി ഒറ്റക്കാലിൽ,,,”
കുട്ടികൾ ബഞ്ചിന്മേൽ‌കയറി കൈരണ്ടും ഉയർത്തി ഒറ്റക്കാലിൽ നിന്നു.
എല്ലാം ശാന്തമായപ്പോൾ സ്വന്തം കസാ‍രയിലിരുന്ന് ടീച്ചർ പതിവു ജോലികളിൽ മുഴുകി. 

                   ‘മിസ്സിസ്സ് രാജീ രാജ് കലമാൻ’ ടീച്ചർക്ക് ക്ലാസിലെത്തിയാൽ ചില പ്രത്യേക പതിവുകളുണ്ട്. കുട്ടികളുടെ ഹാജർ വിളിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ വിദേശത്തുള്ള ഭർത്താവ് രാജ് കലമാനിന് കത്തെഴുതും. പലതരം മൊബൈൽ ഫോൺ കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നവളാണെങ്കിലും ക്ലാസ്സിലെത്തിയാൽ തന്റെ പൂർവ്വികർ ചെയ്ത അതിപുരാതനമായ കത്തെഴുത്ത് ശീലം കൈവെടിഞ്ഞിട്ടില്ല. കത്ത് പൂർണ്ണമായി എഴുതിതീരുന്നത് വരെ കുട്ടികളാരെങ്കിലും അനങ്ങിപ്പോയാൽ ബഹളമാണ്.
രണ്ട് കൈയും ഉയർത്തി ഒറ്റക്കാലിൽ നിൽക്കാൻ ലാഡൻ‌പന്നിക്കാണ് വലിയ വിഷമം. തടിച്ചുരുണ്ട അവനെങ്ങനെ ഒറ്റക്കാലിൽ നിൽക്കും? അതും എത്ര നേരമാണീ നില്പ്?
“നെസീ ഇങ്ങോട്ട് വാ, ഇതൊന്ന് പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ട് എളുപ്പം വാ?”
കുട്ടികൾക്ക് ആശ്വാസമായി.കത്തെഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് ടീച്ചർ നെസിയെ വിളിക്കുന്നത് കാത്തിരിക്കുകയാണവർ.
ഒട്ടിച്ച കവർ നെസിപ്രാവിനു കൊടുത്തപ്പോൾ അവൾ അതുമായി അകലെക്ക് പറന്നു. അവൾ അകലെ അപ്രത്യക്ഷമായശേഷം ടീച്ചർ വിദ്യാർത്ഥികളോടായി പറഞ്ഞു,
 “ഇനി എല്ലാവരും ഇരുന്നൊ”
ബഞ്ചിൽ‌നിന്നിറങ്ങി ഇരിപ്പിടം വൃത്തിയാക്കിയശേഷം എല്ലാവരും ഇരുന്നു.
“ഉം പാടിക്കൊ; ആദ്യം അക്കം ഒന്നല്ലെ
കുട്ടികൾ പാടാൻ തുടങ്ങി.
“ആദ്യം അക്കം ഒന്നല്ലെ;
നമുക്ക് ദൈവം ഒന്നാണ്.
ഒന്നും ഒന്നും രണ്ടല്ലെ,
ഇമ്മിണി ബെല്ല്യ ഒന്നല്ലെ.
രണ്ടും ഒന്നും മൂന്നല്ലെ,
രണ്ടിൽ ഒന്ന് രണ്ടല്ലെ.
മൂന്നും ഒന്നും നാലല്ലെ,
രണ്ടായി മുറിച്ചാൽ രണ്ടാണ്.
നാലും ഒന്നും അഞ്ചല്ലെ,
മാക്രിക്ക് കാലുകൾ നാലാണ്.
അഞ്ചും ഒന്നും വേണ്ടല്ലൊ,
അഞ്ചിന പരിപാടി ഉണ്ടല്ലൊ.
അപ്പോഴെക്കും ടീച്ചറുടെ സുന്ദരമായ കൺ‌പോളകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു; മേശമേൽ തല ചായ്ച്ച് സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

“വാടാ നമുക്ക് കളിക്കാം”
മുട്ടനാസ് കഴുത സീരനെ വിളിച്ചു.
“കളിക്കാനൊ, ടീച്ചറുള്ളപ്പൊ?”
“ടീച്ചറിപ്പൊഴൊന്നും ഉണരില്ല; ഇന്നലെ റീനു മുയൽ പുതിയതായി റിലീസ് ചെയ്ത സിനിമകളുടെ മൂന്ന് സീഡികളാ ടീച്ചർക്ക് കൊടുത്തത്. അതെല്ലാം കാണാൻ, പുലരുന്നതുവരെ ഉറക്കമിളച്ചിട്ടുണ്ടാവും. പിന്നെ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ; ടീച്ചർ കേൾക്കാതെ അവരെ നമ്മൾ ‘മിസ്സിസ്സ് വേൾഡ്’ എന്നാ വിളിക്കുന്നത്”
“അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ കളിക്കാൻ ഞാൻ റെഡി”

                    സീരനും മുട്ടൻ കഴുതയും ഓടിക്കളിക്കാൻ തുടങ്ങി, ലാഡനും കിറ്റിപ്പൂച്ചയും പുസ്തകത്തിൽ കളം വരച്ച് കളി തുടങ്ങി, ലില്ലി മയിലും വില്ലൻ കോഴിയും ചിറക് നിവർത്തി പേനെടുത്തുകൊണ്ട് പൊങ്ങച്ചം പറയാൻ തുടങ്ങി.
                   മുട്ടൻ സീരനെ തൊടാനായി ഓടിയെങ്കിലും അവനെ പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സീരൻ ഓടിപ്പോയി ജനൽക്കമ്പി പിടിച്ച് മേലോട്ട് കയറി. അവിടെ പനയോലയും പുല്ലും മേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയിലെ കഴുക്കോൽ പിടിച്ച് വാലിൽ തൂങ്ങി സർക്കസ് തുടങ്ങി. അവർ ഇതുവരെ കാണാത്ത രസകരമായ അഭ്യാസ പ്രകടനം. വിദ്യാർത്ഥികളെല്ലാം ചേർന്ന് കൈമുട്ടി കൂവാൻ തുടങ്ങി; പത്താം ക്ലാസ്സിൽ ആകെ ശബ്ദ കോലാഹലം.

                  ഈ ബഹളം കേട്ടപ്പോൾ ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് വുൾഫൻ ചെന്നായസാർ ഓടിവന്ന് കുട്ടികളോടായി പറഞ്ഞു,
“ഉം പുറത്തുപോയി കളിക്കെടാ, വെറുതെ മര്യാദക്ക് മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കാനും വിടില്ല , ശല്യങ്ങൾ”
അതോടെ ക്ലാസ്സ് മുറിയിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ട വിദ്യാർത്ഥികൾ ആവേശത്തോടെ ആർത്തുവിളിച്ച് ഗ്രൌണ്ടിലേക്കിറങ്ങി. എല്ലാവരും പുറത്തു പോയപ്പോൾ മാസ്റ്റർ അത് കണ്ടു, ‘അവരെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട അദ്ധ്യാപിക കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മേശമേൽ തലചായ്ച്ച് സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു!!!’,
“ടീച്ചർ,, ടീച്ചർ, ഒന്നെഴുന്നേറ്റാട്ടെ; ഹേ ഇതെന്തുറക്കമാണ്? ദൈവമേ ആ ഹെഡ്‌മാഷെങ്ങാനും ഇത് കണ്ടാൽ???”
ചെന്നായ വിളിച്ചുണർത്തിയപ്പോൾ ടീച്ചർ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു,
“ഹേ, ആരെടാ നീ? ഉറങ്ങുന്ന എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തിയാൽ, തിന്നുകളയും ഞാൻ,,,”
ഉറക്കം ഞെട്ടി കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ മിസ്സിസ്സ് രാജീ രാജ് കലമാനിന് മനസ്സിലായി; ‘താൻ തിന്നാൻ പോകുന്നത് ഒരു ചെന്നായയെ ആയിരുന്നു എന്ന്’.